کاربرد تب سنج دیجیتالی

دمای بیمار قطعه حیاتی از داده های بالینی است. در زمینه داده های دیگر ، می تواند اقدامات تشخیصی و درمانی را با تعیین وجود بیماری و میزان پاسخ بیمار به درمان هدایت کند . دما باید دقیقاً اندازه گیری شود تا نوسانات سریع شناسایی شود و زود مداخله شود
به طور سنتی در مراقبت های حاد ، دما با استفاده از دماسنجهای جیوه ای در شیشه اندازه گیری می شود. با این حال ، نگرانی ها در مورد خطرات بهداشتی و ایمنی ، مانند شکستن شیشه و احتمال مسمومیت با جیوه در حال افزایش است. دماسنجهای جیوه در شیشه در قسمت هایی از عفونت متقاطع و شیوع اسهال ناشی از سالمونلا و کلوستریدیوم دیفیسیل نقش دارند تعداد بیشتری از گزینه ها مانند دماسنجهای یکبار مصرف ، الکترونیکی و غشای تمپان در دسترس هستند. اما این جایگزین ها باید دقیق باشند. دماسنجهای تمپان با محاسبه فروسرخ گوش بیمار ، دما را محاسبه می کنند. دماسنجهای الکترونیکی از زیر بغل یا به صورت خوراکی قرائت می کنند و از الگوریتمی برای محاسبه دما استفاده می کنند.
تحقیقات در این زمینه کم است. یک مطالعه که یک دماسنج یکبار مصرف را با قرائت شریان ریوی اصلی مقایسه کرد ، نشان داد که میانگین قرائت دهانی به طور قابل توجهی بالاتر از هسته (0.438 درجه سانتیگراد) است با این حال ، در زیر بغل اختلاف میانگین فقط 0.018 درجه سانتی گراد بود ، که تفاوت قابل توجهی با دمای هسته ندارد. یک مطالعه نشان داد که اختلاف میانگین 0.468C بین دمای هسته و اندازه گیری های انجام شده با استفاده از تب سنج دیجیتالی یکبار مصرف در زیر بغل وجود دارد در مطالعاتی که دقت دماسنجهای الکترونیکی را بررسی کرد ، از مدلهای مختلفی استفاده شد ، از جمله:
- (اریکسون و یونت ، 1991 ؛ مانیان و گریسناوئر ، 1998 ؛ هنکر و کویین ، 1995 ؛ ویس و همکاران ، 1998)
- دیاتک 600 (فلو و براون ، 1995 ؛ سامرز ، 1991)
- ولش آلین (جولیانو و همکاران ، 1999).